چابکی سازمانی و مولفه های آن

برای نظر دادن اولین باش!
14 آبان
چابکی سازمانی و مولفه های آن

چابکی سازمانی 

مفهوم چابکی را برای اولین بار در سال 1991 موسسه یاکوکا به کار گرفت. در گزارشی که این آژانس ارائه کرد. چابکی امکانی اساسی برای تولیدات جدید معرفی شده است. اصطلاح چابک سرعت واکنش و انعطاف پذیری سازمان را در مواجهه با رویدادهای داخل و خارج بیان میکند. برای اینکه سازمان ها به سرعت و با انعطاف پذیری کامل عمل کنند. نیازمند به کارگیری فناوری ها و سیستم های اطلاعات به روز، سرمایه گذاری بر روی کارکنان دانشی، انسجام در فرآیندهای کسب و کار، هم سو شدن با اشکال مجازی سازمان ها، همکاری داخلی و دستیابی به زنجیره عرضه یکپارچه هستند.

با وجود این، به دلیل جدید بودن این مفهوم، هنوز تعریف مشترکی از چابکی سازمانی ذکر نشده است، به گونه ای که محققان گوناگون تعاریف گوناگونی از این مفهوم ذکر کرده اند. به عقیده گلدمن و همکارانش، چابکی سازمانی عبارت است از دادن ارزش به مشتری، آمادگی برای مواجهه با تغییرات، توجه به مهارت ها و ایجاد مشارکت در کارکنان. واکورکا و فلیدنر(1998) بیان کردند که چابکی سازمانی به معنای عرضه محصولات متنوع و با کیفیت در کوتاه ترین زمان است.

از طرف دیگر میسون-جونز(2000)، در مقاله خود، استفاده از دانش کسب و کار و فرصت های ایجاد شده به واسطه سازمان های مجازی را با عنوان چابکی سازمانی نام برده است. به نظر ون هوک و همکارانش(2001) چابکی سازمانی به واسطه به دست آوردن توانمندی های ضروری با استفاده از تفکر و پاسخ گویی به نیازهای مشتریان حاصل می شود.

ایتکن و همکارانش (2002)نیز توانایی تشخیص نیاز، پاسخ سریع، انعطاف پذیری و تولید همزمان را از ویژگی های چابکی سازمانی نام برده اند. استراتن و واربرتن(2002) در تحقیق خود به این نکته اشاره کردند که وجود تقاضای متغیر و در نتیجه تولید محصولات نوآورانه از عوامل اصلی ایجاد کننده چابکی در سازمان هاست.

گانسن (1997) بیان کرد که عناصر مشخصی در تعریف وجود دارد که در آنها توافق کلی وجود دارد، این عناصر شامل سرعت پاسخگویی، انعطاف پذیری و تفکر است. به عقیده او، تولید ناب معمولا با استفاده اثربخش از منابع در ارتباط است.  در حالی که تولید چابک مربوط به واکنش اثربخش به محیط متغیر برای دست یابی به بهره وری است. از این رو توانایی پاسخ به رویدادهای محیطی مهم ترین مسئله برای سازمان های چابک شده است.

چابکی نیازمند توانایی مدیریت و کاربرد دانش است. در این صورت سازمان توانایی بالقوه برای استمرار حیات در محیط کسب و کار متغیر و پیش بینی ناپذیر به دست می آورد. به عقیده داو(2001) سرعت پاسخ گویی و مدیریت دانش دو رکن اساسی و مکمل چابکی سازمانی است. سرعت پاسخ گویی به واسطه امکان تغییر در فرآیند و روابط منعطف در ساختار، که امکان سازمان دهی مجدد را بوجود می آورد، بدست می آید. مدیریت دانش نیازمند یادگیری مشارکتی در فرآیند و مدیریت دایی دانش در ساختار است که دربرگیرنده شناسایی، اکتساب، انتشار و نوسازی دانش است.

 

مولفه های چابکی سازمانی

مولفه های چابکی سازمانی عبارتند از:

-پاسخگویی: مجموعه ای روابط اجتماعی است که بر اساس آن شخص برای توضیح و توجیه رفتار خود با دیگران و سایر، احساس تعهد می کند. به عبارت دیگر فرد اجبار و اصرار دارد به توضیح و توجیه روابط خود با سایر افراد بپردازد. پاسخگویی یکی از راه های ایجاد اعتماد عمومی است و در حقیقت نوعی ارائه گزارش است. گزارشی که اطلاعات را در زمان، مکان و شکل مناسب در اختیار تصمیم گیرندگان قرار می دهد.

-شایستگی: مهارت ها، معلومات، رفتارها و تجربه ها، با سرمایه گذاری در تعلیم و تربیت نیروی انسانی می توان شایستگی های کلیدی کارکنان و در نتیجه قابلیت های سازمان را افزایش و توسعه داد زیرا نیروی انسانی از منابع مهم سازمان محسوب می شود و اهمیت آن در تئوری های پیشرفته مدیریت روز به روز بیشتر و حیاتی تر می شود.

-انعطاف پذیری: میزان توانایی سازمان در تطبیق با تغییرات مهم و آنی محیطی. منظور از تغییرات، آن دسته از وقایع محیط می باشد که بر روی عملکرد سازمان تاثیر معنی داری خواهند داشت. انعطاف پذیری از طریق کاهش وابستگی سازمان به یک سری منابع و سرمایه های خاص خود صورت می گیرد. و هر چه سازمان بتواند منابع و برنامه های جایگزین بیشتری داشته باشد نسبت به محیط خود انعطاف بیشتری خواهد داشت.

-سرعت: پیشبرد سریع تر سازمان به سمت هدف های از پیش تعیین شده.

 

 

منابع: 

ابراهیمیان جلودار، سیدیاسر و سیدمحمود ابراهیمیان جلودار(1390)."چابکی سازمانی:سرعت پاسخگویی و انعطاف پذیری سازمانی"، توسعه انسانی پلیس، شماره 39.ص 13-34

جورکش، نسرین؛ شکرچی زاده، احمدرضا؛ سرجویی، سمیه(1395). دومین کنفرانس بین المللی مدیریت و اقتصاد در قرن 21، تهران.

Nagel, R. & Dove, R. (1991). “21st Century Manufacturing Enterprise Strategy: An Industry,” Led View of Agile Manufacturing, Vol. I and II, Iacocca Institute, Lehigh University.

Agarwal, A.; Shankar, R. & Tiwari, M.K. (2007). “Modeling Agility of Supply Chain,” Management, Vol. 36, pp. 443-457.

Breu, K.; Hemingway, C.J. & Strathern, M. (2001). “Workforce Agility: the New Employee Strategy for the Knowledge Economy,” Journal of Information Technology, Vol. 17, pp.21-31.

Fernandes, M.T. & Ribeiro, L. (2010). “Exploring Agile Methods in Construction Small and Medium Enterprises: A Case Study,” Francisco Journal of Enterprise Information Management,Vol. 23 No. 2, pp. 161-180.

Gunasekaran, A. & Yusuf, Y. (2002). “Agile Manufacturing: Taxonomy of Strategic and Technological Imperatives,” International Journal of Production Research, Vol. 40 No. 6, pp. 1357-85.

خواندن 3106 دفعه

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

تهران ، خ کارگر شمالی ، کوچه اشراقی ، خیابان هئیت ، ساختمان گرد آفرید، پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس تهران، پ 15 شماره تماس : 02166582371

درباره ما

امروزه بهره گیری از فناوری اطلاعات در امر یادگیری و یاد دهی یکی از ضرورت های انکارناپذیر است. کاربست فناوری در یادگیری و یاددهی در سطوح مختلف صورت می پذیرد. در آینده کسانی موفق خواهند بود که یاد بگیرند، چگونه یاد بگیرند. روند رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات به عبارت دقیق تر فناوری های دانش کاربست آنها در فضاهای یادگیری را اجتناب ناپذیر نموده است. ادامه ..

آمار بازدید

امروز214
دیروز180
این هفته1683
این ماه3782
مجموع164939

9
آنلاین
شنبه, 26 مرداد 1398 21:26
توسعه یافته توسط مارال وب