اینترنت اشیا و معماری لایه ای آن

برای نظر دادن اولین باش!
19 دی
اینترنت اشیا و معماری لایه ای آن

فناوري اینترنت اشیا

عبارت اينترنت اشيا را براي اولين بار كوين اشتون در سال 1999 به كار برد و جهـاني را توصـيف كرد كه در آن هر چيزي شامل افراد، حيوانات، گياهان و حتي اشياي بي جان (ماننـد ماشـين هـا )، بتوانند براي خود هويت ديجيتال داشته باشند و به رايانـه هـا  اجـازه دهنـد آنها را سـازماندهي ومديريت كنند. اينترنت در حال حاضر همة مردم را به هم متصل مي كند، ولي با اينترنت اشيا تمام اشيا به هم متصل مي شوند  و مي توان به كمك اپليكيشن هاي موجـود در تلفـن هـاي هوشـمند و تبلت، آنها را كنترل و مديريت كرد (اشتون، 2009).

در واقع  اينترنت اشيا مفهومي جديد در دنياي فناوري و ارتباطات است كه به عنوان فناوري اي مدرن قابليت ارسـال داده از طريـق شـبكه هـاي ارتباطي، اعم از اينترنت يا اينترانت، را براي هر چيزي (انسان، حيوان يـا اشـيا) فـراهم مـي كنـد  (چيوئي، لافلر و رابرِتز، 2010؛ فاكس، كامبوروگاموف، و هارتمن، 2012). كسب و كارها بـه شـدت به اينترنت اشيا توجه كرده اند و اين موضوع به توسعة كسب و كارهـاي الكترونيـك منجـر  شـده است و در بسياري از موارد مديريت روابط بـا مشـتريان ازطريق اين فناوري اطلاعاتي آسان مي شود (شاكونگ و جيدونگ، 2010). در واقـع  اينترنـت اشـيا رويكردي است كه تعامل پذيري بين شي با شي، شي با انسان، و انسان با شي را ارتقا مي دهـد و  به كمك چنين رويكردي خدمات جديدي ظهـور خواهنـد كـرد (ميورانـدي  و همكـاران ، 2012).

همچنين يكي از اهداف اصلي اينترنت اشيا، افزايش هوشمندي در زندگي، كسب و كـار و  اقتصـاد است (تان و وانگ، 2010).

معماري لايه اي اينترنت اشيا 

اتحادية  بين المللي ارتباطات [ITU)[1) يكي از مراجع جهاني در حوزة ارتباطات، به طراحي معماري اينترنت اشيا  اقدام كـرده اسـت. ايـن  معمـاري بـا لايـه هـاي كاربردهـا (اپليكيشـن )، پشتيبانی، شبكه ها و وسيله ها به كمك قابليت هاي مديريتي و امنيتي و با استفاده از كاربردهاي اينترنت اشيا به توسعة شهر هوشمند، حمل و نقل هوشمند، ساختمان هوشـمند، انـرژي هوشـمند،صنعت هوشمند، سلامت هوشمند و زندگي هوشمند كمك مي كند.

 

معماری اینترنت اشیا

 

 

منابع: گنجینه دانش آتا

  • Ashton, K. (2009). That ‘internet of things’ thing. RFiD Journal, 22(7): 97-114.
  • Chui, M., Löffler, M. & Roberts, R. (2010). The internet of things. McKinsey Quarterly, 2: 1-9.
  • Fox, G. C., Kamburugamuve, S. & Hartman, R. D. (2012). Architecture and measured characteristics of a cloud based internet of things. In Collaboration Technologies and Systems (CTS), 2012 International Conference on. pp. 6-12). IEEE.
  • Xiaocong, Q. & Jidong, Z. (2010, November). Study on the structure of “Internet of Things (IOT)” business operation support platform. In Communication Technology (ICCT), 2010 12th IEEE International Conference on (pp. 1068-1071). IEEE.
  • Miorandi, D., Sicari, S., DePellegrini, F.and Chlamtac, I. (2012). Internet of things: Vision, applications and research challenges’, Ad Hoc Networks, 10(7): 1497-1516.
  • Tan, L., & Wang, N. (2010, August). Future internet: The internet of things. InAdvanced Computer Theory and Engineering (ICACTE), 2010 3rd International Conference on. 5: V5-376. IEEE.
  1. International Telecommunication Union (ITU)
محتوای بیشتر در این بخش: « ساختار سیستم های خبره

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

تهران ، خ کارگر شمالی ، کوچه اشراقی ، خیابان هئیت ، ساختمان گرد آفرید، پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس تهران، پ 15 شماره تماس : 02166582371

درباره ما

امروزه بهره گیری از فناوری اطلاعات در امر یادگیری و یاد دهی یکی از ضرورت های انکارناپذیر است. کاربست فناوری در یادگیری و یاددهی در سطوح مختلف صورت می پذیرد. در آینده کسانی موفق خواهند بود که یاد بگیرند، چگونه یاد بگیرند. روند رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات به عبارت دقیق تر فناوری های دانش کاربست آنها در فضاهای یادگیری را اجتناب ناپذیر نموده است. ادامه ..

آمار بازدید

امروز9
دیروز201
این هفته1440
این ماه5008
مجموع166165

1
آنلاین
شنبه, 02 شهریور 1398 02:22
توسعه یافته توسط مارال وب